หน้าแปลนทางทะเลที่ไม่ได้มาตรฐาน: การออกแบบ การตีและการอนุมัติ

A หน้าแปลนทางทะเลที่ไม่ได้มาตรฐาน คือการเชื่อมต่อแบบวงกลมแบบเกลียวในระบบท่อบนเรือซึ่งมีขนาด พิกัดแรงดัน หรือเกรดวัสดุอยู่นอกขอบเขตที่เผยแพร่ของ ISO 7005-1, JIS F7804 หรือ ANSI/ASME B16.5 การตัดสินใจระบุหน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานนั้นเกิดจากข้อจำกัดข้อใดข้อหนึ่งจากสามประการ: การเจาะตัวถังแบบดั้งเดิมที่ต้องการวงกลมโบลต์แบบกำหนดเองที่เข้ากัน สินค้าเคมีที่โจมตีวัสดุหน้าแปลนมาตรฐาน หรือระบบไฮดรอลิกแรงดันสูงที่ทำงานสูงกว่า 250 บาร์ ซึ่งหน้าแปลนแค็ตตาล็อกมีน้ำหนักมากเกินไป . ในทุกกรณี หน้าแปลนจะต้องเป็นไปตามกฎเกณฑ์การจำแนกประเภทที่เกี่ยวข้อง เช่น Lloyd's Register, DNV, Bureau Veritas, ABS หรือ ClassNK ซึ่งหมายความว่าการออกแบบที่กำหนดเองจะไม่ผ่านกระบวนการรับรอง เพียงแต่เป็นไปตามเส้นทางการอนุมัติตามการคำนวณ แทนที่จะเป็นมาตรฐานที่ยอมรับประเภท

Non-standard marine flange

เมื่อหน้าแปลนมาตรฐานไม่เพียงพอ

หน้าแปลนสำหรับเดินเรือมาตรฐาน ผลิตตามมาตรฐาน JIS F7804 สำหรับแรงดันปกติที่ 5K, 10K, 16K และ 20K หรือตามมาตรฐาน ASME B16.5 สำหรับคลาส 150 ถึงคลาส 2500 ครอบคลุมบริการบนเรือส่วนใหญ่ รวมถึงน้ำอับเฉา น้ำท้องเรือ การถ่ายเทน้ำมันเชื้อเพลิง และน้ำจืด หน้าแปลนเหล่านี้จัดจำหน่ายโดยแชนด์เลอร์และศูนย์ซ่อมทั่วโลก และความสามารถในการสับเปลี่ยนได้เป็นรากฐานของการขนส่งทางทะเล อย่างไรก็ตาม เงื่อนไขการปฏิบัติงานเฉพาะเจาะจงทำให้วิศวกรต้องออกจากโต๊ะแปลนมาตรฐาน

เงื่อนไขแรกคืออุณหภูมิเกินขีดจำกัดของวัสดุมาตรฐาน หน้าแปลนเหล็กคาร์บอน S25C มาตรฐาน JIS 10K ได้รับการจัดอันดับสำหรับการให้บริการระหว่าง -10°ซ และ 300°ซ . เมื่อระบบทำความร้อนน้ำมันร้อนทำงานที่อุณหภูมิ 340°C วัสดุหน้าแปลนจะต้องได้รับการอัปเกรดเป็นโลหะผสมที่มีแบริ่งโมลิบดีนัม เช่น ASTM A182 F11 (1.25Cr-0.5Mo) ซึ่งไม่มี JIS โดยตรงเทียบเท่าในตารางหน้าแปลนมาตรฐาน หน้าแปลนจะต้องได้รับการออกแบบจากหลักการแรก โดยคำนวณความหนาของผนังและขนาดสลักเกลียวตามค่าความเค้นที่อนุญาตได้ที่อุณหภูมิสูง

เงื่อนไขที่สองคือความไม่เข้ากันของสารเคมี สายขนส่งสินค้าบนเรือบรรทุกสารเคมีที่จัดการกรดฟอสฟอริกเข้มข้นที่ความเข้มข้น 85% จำเป็นต้องมีหน้าแปลน UNS S31254 สเตนเลสสตีลซูเปอร์ออสเทนนิติก ซึ่งเป็นเกรดที่ไม่อยู่ในมาตรฐานหน้าแปลนทางทะเลใดๆ ขนาดหน้าแปลนสามารถสะท้อนรูปแบบ JIS หรือ ASME มาตรฐานสำหรับการใช้แทนกันได้กับท่อร่วมชายฝั่ง แต่การตรวจสอบย้อนกลับของวัสดุ การทดสอบทางกล และความต้านทานการกัดกร่อน จะต้องได้รับการรับรองตามข้อกำหนดการผลิตตามความต้องการ

เงื่อนไขที่สามคือการจำกัดพื้นที่ ท่อห้องเครื่องยนต์ในบ่อท้องเรือใต้บ่อเครื่องยนต์หลักมักจะเดินผ่านช่องว่างที่แน่นเกินไปสำหรับหน้าแปลนยกหน้ามาตรฐานที่มีวงกลมโบลต์ขนาดเต็ม เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกของหน้าแปลนจะต้องลดลงต่ำกว่าขนาดมาตรฐาน โดยต้องใช้วงกลมโบลต์ที่ไม่ได้มาตรฐานและโบลต์แรงดึงสูงที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่า เพื่อรักษาความเค้นของปะเก็นที่นั่งขณะติดตั้งภายในซองที่มีอยู่

วิธีการออกแบบและการคำนวณความเครียด

หน้าแปลนสำหรับเดินเรือที่ไม่ได้มาตรฐานได้รับการออกแบบโดยใช้วิธีของ Taylor Forge ซึ่งจัดทำขึ้นในรหัส ASME Boiler และ Pressure Vessel มาตรา VIII ส่วนที่ 1 ภาคผนวก 2 ซึ่งเป็นมาตรฐานการคำนวณที่ยอมรับในสมาคมการจำแนกประเภทหลักๆ ทั้งหมด วิธีการนี้จะจำลองวงแหวนหน้าแปลน ดุมล้อ และท่อหรือเปลือกที่ต่อเข้าด้วยกันเป็นระบบเชื่อมต่อแบบยืดหยุ่น โดยคำนวณความเค้นที่เกิดขึ้นจากพรีโหลดของโบลต์และแรงดันภายในอย่างอิสระ จากนั้นจึงรวมเข้ากับขีดจำกัดความเค้นที่เหมาะสม

โหลดโบลต์ภายใต้สภาวะการนั่งของปะเก็นคือแรงที่ต้องใช้ในการอัดปะเก็นให้เหลือความเค้นการนั่งขั้นต่ำ ซึ่งเป็นค่าที่ผู้ผลิตปะเก็นเผยแพร่ สำหรับปะเก็นพันเกลียวที่มีตัวเติม PTFE และวงแหวนรอบนอก โดยทั่วไปความเค้นในการนั่งขั้นต่ำคือ 69 เมกะปาสคาล (10,000 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว) สำหรับปะเก็นหน้ากว้าง 12 มม. แรงโบลต์ทั้งหมดเป็นผลคูณของความเค้นในการนั่งและพื้นที่สัมผัสของปะเก็น พื้นที่หน้าตัดของโบลต์มีขนาดเพื่อให้ความเค้นของโบลต์ไม่เกิน 50% ของกำลังครากขั้นต่ำของวัสดุโบลต์ที่อุณหภูมิการออกแบบ โดยมีค่าเผื่อเพิ่มเติมสำหรับการผ่อนคลายการคืบของปะเก็นในช่วงรอบความร้อน 500 รอบแรก

ตัววงแหวนหน้าแปลนนั้นได้รับการตรวจสอบโดยเทียบกับความเค้นสามประเภท ได้แก่ ความเค้นในแนวสัมผัสที่เส้นผ่านศูนย์กลางด้านในของวงแหวน ความเค้นในแนวรัศมีที่วงกลมสลักเกลียว และความเค้นดุมตามยาวที่จุดเชื่อมต่อระหว่างดุมกับวงแหวน ขีดจำกัดที่อนุญาตซึ่งกำหนดไว้ใน ASME หมวด VIII ส่วนที่ 2 สำหรับเรือประเภท 1 แต่ปรับให้เข้ากับการบริการทางทะเลมีดังนี้ ความเครียดในวงสัมผัสถูกจำกัดอยู่ที่ 1.5 เท่าของความเค้นการออกแบบที่อนุญาตของวัสดุหน้าแปลน . ความเค้นในแนวรัศมีจำกัดอยู่ที่ความเค้นการออกแบบฐานที่อนุญาต ความเข้มข้นของความเค้นรวมที่เนื้อจากศูนย์กลางถึงวงแหวนจะต้องคงอยู่ต่ำกว่า 1.5 เท่าของความเครียดที่อนุญาต . หน้าแปลนที่ผ่านการตรวจสอบทั้งสามนี้โดยมีระยะขอบขั้นต่ำ 10% ต่ำกว่าขีดจำกัด ถือว่ามีโครงสร้างเพียงพอ

เส้นทางการอนุมัติของสังคมการจำแนกประเภท

ไม่สามารถติดตั้งหน้าแปลนทางทะเลที่ไม่ได้มาตรฐานได้หากไม่ได้รับอนุมัติเป็นเอกสารจากสมาคมการจัดประเภทของเรือ ขั้นตอนการอนุมัติแตกต่างจากหน้าแปลนมาตรฐาน ซึ่งเป็นที่ยอมรับบนพื้นฐานของการปฏิบัติตามมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับและใบรับรองวัสดุที่ถูกต้อง หน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานต้องมีแพ็คเกจการประเมินการออกแบบที่ส่งไปยังผู้สำรวจระดับชั้นเพื่อตรวจสอบและประทับตรา

แพ็คเกจประเมินการออกแบบประกอบด้วยเอกสารบังคับดังต่อไปนี้:

การเขียนแบบมิติหน้าแปลน รวมถึงเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก เส้นผ่านศูนย์กลางวงกลมโบลต์ จำนวนและเส้นผ่านศูนย์กลางของโบลต์ ขนาดหน้ายก ความกว้างหน้าสัมผัสของปะเก็น และรูปทรงดุมตั้งแต่หน้าแปลนด้านหลังจนถึงการเตรียมการเชื่อม
ข้อมูลจำเพาะของวัสดุสำหรับตัวหน้าแปลน โบลท์ น็อต และปะเก็น รวมถึงมาตรฐาน ASTM, EN หรือ JIS ที่เกี่ยวข้อง เงื่อนไขการรักษาความร้อน และคุณสมบัติทางกลขั้นต่ำที่อุณหภูมิห้องและที่อุณหภูมิการออกแบบ
การคำนวณความเครียดที่สมบูรณ์ตาม ASME ส่วนที่ VIII ส่วนที่ 1 ภาคผนวก 2 หรือวิธีเทียบเท่า EN 13445-3 ข้อ 11 โดยมีการอ้างอิงค่าอินพุตทั้งหมดและผลลัพธ์ระดับกลางทั้งหมดจะแสดง การคำนวณจะต้องแสดงให้เห็นว่าอัตราส่วนความเครียดทั้งหมดต่ำกว่าความสามัคคี โดยมีค่าสูงสุดที่ต้องการ 0.90 สำหรับอัตราส่วนความเค้นดุมเพื่อพิจารณาลักษณะการโหลดความล้าแบบเป็นรอบของการสั่นของเครื่องจักรบนเรือ
ข้อกำหนดขั้นตอนการเชื่อมและบันทึกคุณสมบัติขั้นตอนสำหรับการเชื่อมที่จะต่อหน้าแปลนกับท่อ แสดงให้เห็นว่าความต้านทานแรงดึงและความเหนียวของโลหะเชื่อมเท่ากับหรือเกินกว่าวัสดุฐาน
แผนการทดสอบแบบไม่ทำลายโดยระบุการตรวจสอบปริมาตร 100% ของหน้าแปลนที่ปลอมโดยการทดสอบอัลตราโซนิกเพื่อ ASME SA-388 คลาส A สำหรับหน้าแปลนที่มีรูเจาะระบุเกิน 4 นิ้ว หรือมีแรงดันการออกแบบเกิน 100 บาร์

เมื่อการประเมินการออกแบบได้รับการอนุมัติ ผู้สำรวจชั้นเรียนจะได้เห็นการทดสอบทางกลของหน้าแปลนต้นแบบที่เป็นตัวแทนการผลิต รวมถึงการทดสอบแรงดันอุทกสถิตที่ 1.5 เท่าของแรงกดการออกแบบที่คงอยู่เป็นเวลาอย่างน้อย 10 นาที โดยไม่มีการรั่วไหลที่มองเห็นหรือการเสียรูปถาวร หลังจากรับรองรายงานการทดสอบต้นแบบแล้วเท่านั้นจึงจะผลิตหน้าแปลนการผลิตและประทับตราด้วยเครื่องหมายรับรอง Class Society ได้

การเลือกใช้วัสดุสำหรับบริการทางทะเลที่มีฤทธิ์กัดกร่อนและแช่แข็ง

วัสดุของหน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานจะถูกเลือกโดยพิจารณาจากชนิดที่มีฤทธิ์กัดกร่อน ช่วงอุณหภูมิ และศักยภาพในการเกิดปฏิกิริยาระหว่างกัลวานิกกับท่อที่เชื่อมต่อและโครงสร้างตัวถัง ตารางต่อไปนี้สรุปเกรดวัสดุมาตรฐานที่ระบุไว้สำหรับการใช้งานทั่วไปที่ไม่ได้มาตรฐานที่อยู่นอกช่วงแค็ตตาล็อก JIS และ ASME

เกรดวัสดุที่ระบุโดยทั่วไปสำหรับหน้าแปลนทางทะเลที่ไม่ได้มาตรฐานในบริการเฉพาะทางบนเรือ
เงื่อนไขการให้บริการ	วัสดุที่แนะนำ	ช่วงอุณหภูมิ (°C)	องค์ประกอบการผสมที่สำคัญ
สินค้า LNG ที่อุณหภูมิ -163°C	มาตรฐาน ASTM A182 F304L	-196 ถึง 300	18Cr-8Ni คาร์บอนต่ำ
กรดซัลฟิวริก 98% ที่ 40°C	ASTM A182 F44 (UNS S31254)	-20 ถึง 200	20Cr-18Ni-6Mo-Cu-N
น้ำทะเลหล่อเย็นที่ 10 บาร์	UNS C70600 (90Cu-10Ni)	-30 ถึง 200	90% Cu, 10% Ni, ติดตาม Fe และ Mn
น้ำมันความร้อนที่ 340°C 15 บาร์	ASTM A182 F11 คลาส 2	-30 ถึง 540	1.25Cr-0.5Mo
น้ำมันไฮดรอลิกที่ 350 บาร์	ASTM A182 F51 (ดูเพล็กซ์)	-50 ถึง 280	22Cr-5Ni-3Mo-N

การตีเทียบกับการผลิตแผ่น

หน้าแปลนทางทะเลที่ไม่ได้มาตรฐานสามารถผลิตได้โดยวิธีการผลิตที่แตกต่างกันโดยพื้นฐานสองเส้นทาง: การตีจากเหล็กแท่งแข็ง หรือการตัดเปลวไฟจากสต็อกเพลทตามด้วยการตัดเฉือน ความแตกต่างไม่ใช่ความสวยงาม มันส่งผลโดยตรงต่อความสมบูรณ์ทางโลหะวิทยาของหน้าแปลนที่เสร็จแล้วและความเหมาะสมสำหรับการบริการที่ต้องการ

หน้าแปลนฟอร์จเริ่มต้นจากการหล่อเหล็กแท่งยาวอย่างต่อเนื่องตามความร้อนที่ระบุของเหล็ก จากนั้นให้ความร้อนจนถึงอุณหภูมิการตีขึ้นรูป และทำงานในเครื่องอัดแม่พิมพ์แบบเปิดหรือลูกกลิ้งวงแหวนเพื่อปรับแต่งโครงสร้างเกรนแบบหล่อให้เป็นรูปแบบการไหลของเกรนต่อเนื่องที่เป็นไปตามรูปร่างของหน้าแปลน กระบวนการตีขึ้นรูปจะลดขนาดเกรนเฉลี่ยของเหล็กกล้าคาร์บอนลงจากประมาณ ASTM 4 ถึง ASTM 7 หรือดีกว่า เพิ่มทั้งความต้านทานแรงดึงและความเหนียวกระแทกแบบชาร์ปี ดุมถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน ขจัดรอยเชื่อมเส้นรอบวงที่จะเชื่อมดุมที่แยกจากกันกับแหวนตัดแผ่น สมาคมการจำแนกประเภทกำหนดให้มีการก่อสร้างปลอมแปลงสำหรับหน้าแปลนทั้งหมดในบริการข้างต้น แรงดันการออกแบบ 40 บาร์หรือต่ำกว่า -10°C อุณหภูมิการออกแบบ เนื่องจากคุณสมบัติความเหนียวของแรงดึงและการกระแทกในทิศทางความหนาทะลุของแผ่นรีดนั้นด้อยกว่าคุณสมบัติการตีขึ้นรูปโดยธรรมชาติ

หน้าแปลนที่ประดิษฐ์ด้วยแผ่นเป็นที่ยอมรับในบริการน้ำแรงดันต่ำ เช่น ท่อหลักดับเพลิงและท่ออับเฉาที่มีแรงดันต่ำกว่า 16 บาร์ วงแหวนหน้าแปลนถูกตัดด้วยเปลวไฟหรือตัดด้วยพลาสมาจากสต็อกเพลท และดุมที่กลึงจะถูกเชื่อมเข้ากับวงแหวนด้วยการเชื่อมแบบร่องเจาะเต็ม รอยเชื่อมจะต้องได้รับการตรวจด้วยรังสีหรืออัลตราโซนิก 100% และโซนที่ได้รับผลกระทบจากความร้อนจะต้องได้รับการบำบัดความร้อนหลังการเชื่อม หากปริมาณคาร์บอนเทียบเท่าของแผ่นเกินกว่านั้น 0.43 เพื่อป้องกันการแตกร้าวที่เกิดจากไฮโดรเจนในบริเวณที่มีเนื้อหยาบซึ่งอยู่ติดกับเส้นฟิวชัน แม้จะมีข้อควรระวังเหล่านี้ หน้าแปลนที่ทำจากแผ่นเพลทก็ยังถูกทำลายด้วย แรงดันที่อนุญาต 15% เมื่อเทียบกับหน้าแปลนฟอร์จที่มีขนาดเท่ากัน ตามที่ระบุไว้ในกฎการผลิตท่อของสมาคมการจำแนกประเภทส่วนใหญ่

ขั้นตอนการเลือกปะเก็นและแรงบิดของสลักเกลียว

การออกแบบหน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานนั้นเชื่อมโยงกับข้อกำหนดของปะเก็นและสลักเกลียวอย่างแยกไม่ออก โหลดโบลต์ที่คำนวณระหว่างการออกแบบหน้าแปลนจะถือว่าวัสดุปะเก็นเฉพาะที่มีความเค้นที่นั่งขั้นต่ำและปัจจัยปะเก็นในการทำงานเรียกว่าปัจจัย "m" ในคำศัพท์รหัส ASME การเปลี่ยนประเภทปะเก็นหลังจากกลึงหน้าแปลนแล้ว จากปะเก็นแบบเกลียวที่มีค่า m-factor 3.0 ไปยังปะเก็นไฟเบอร์ที่ถูกอัดด้วยค่า m-factor 2.0 จะช่วยลดภาระของโบลต์ที่ต้องการ และลดความเค้นของหน้าแปลน ซึ่งโดยทั่วไปจะปลอดภัย การแทนที่แบบย้อนกลับ ทำให้เกิดปะเก็นที่ต้องการความเค้นในการนั่งที่สูงขึ้น ความเครียดที่หน้าแปลนมากเกินไป และไม่ได้รับอนุญาตโดยไม่ต้องส่งการประเมินการออกแบบอีกครั้ง

ลำดับการขันโบลต์และแรงบิดเป้าหมายมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับหน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐาน เนื่องจากเส้นผ่านศูนย์กลางวงกลมโบลต์ที่ลดลงจะทำให้ภาระของโบลต์รวมตัวไปที่พื้นที่วงแหวนที่เล็กลง ส่งผลให้โมเมนต์การโค้งงอของวงแหวนหน้าแปลนเพิ่มขึ้น ขันโบลต์ให้แน่นอย่างน้อยสามรอบโดยใช้ลำดับรูปแบบรูปดาว การผ่านครั้งแรกนำสลักเกลียวทั้งหมดมา 30% ของแรงบิดเป้าหมาย . รอบที่สองเพิ่มขึ้นเป็น 60% และรอบที่สามถึง 100% หลังจากช่วงรอขั้นต่ำสี่ชั่วโมง จะมีการใช้แรงบิดครั้งที่สี่ที่ 100% เพื่อชดเชยการคลายตัวของการคืบของปะเก็น แรงบิดเป้าหมายคำนวณจากความเค้นของโบลต์ที่ออกแบบ ไม่ใช่จากตารางแรงบิดทั่วไป โดยใช้สูตรที่รวมเส้นผ่านศูนย์กลางของเกลียว ค่าสัมประสิทธิ์การเสียดสีในเกลียวและใต้หน้าน็อต และแฟกเตอร์น็อต K ซึ่งสำหรับสลักหล่อลื่นพร้อมแหวนรองชุบแข็ง 0.16 ถึง 0.20 .

ความสามารถในการเปลี่ยนมิติและกลยุทธ์ด้านอะไหล่

ตามคำนิยาม หน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานจะไม่จับคู่กับหน้าแปลนมาตรฐานที่มีขนาดท่อระบุเท่ากัน เว้นแต่ว่าวงกลมโบลต์และขนาดหน้ายกจะเกิดขึ้นตรงกัน สิ่งนี้จะสร้างภาระด้านอะไหล่ที่ต้องแก้ไขในขั้นตอนการออกแบบ ภาพวาดสามมิติของท่อของเรือและฐานข้อมูลการจัดการหน้าแปลนจะต้องระบุหน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานทุกอันอย่างชัดเจนด้วยรหัสประจำตัวที่ไม่ซ้ำกัน และต้องมีหน้าแปลนสำรองอย่างน้อยสองชิ้นและชุดปะเก็นสำรองสองชุดต่อขนาดที่ไม่ได้มาตรฐานขึ้นเครื่องโดยเป็นส่วนหนึ่งของสินค้าคงคลังเกียร์อะไหล่ภาคบังคับของเรือ

สำหรับเรือบรรทุกสารเคมีและผู้ขนส่งผลิตภัณฑ์ที่เชื่อมต่อกับท่อร่วมชายฝั่ง หน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานทางฝั่งเรือจะต้องเปลี่ยนเป็นหน้าแปลนมาตรฐานที่ด้านหน้าของท่อร่วม หน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานบนสายขนส่งสินค้าสแตนเลสที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกลดลงเพื่อเคลียร์โครงเว็บโครงสร้าง ต้องไม่ใช่หน้าแปลนขั้วต่อที่ข้อต่อของท่อชายฝั่งยึดด้วย แต่ชิ้นส่วนลูกสุนัขที่มีหน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานอยู่ที่ปลายด้านในและหน้าแปลน ASME B16.5 Class 150 มาตรฐานที่ปลายด้านนอกกลับคืนความสามารถในการสับเปลี่ยนกันได้ที่ส่วนต่อประสานระหว่างเรือถึงฝั่ง ชิ้นส่วนลูกสุนัขได้รับการทดสอบอุทกสถิตเป็นชุดประกอบแยกต่างหาก และประทับตราด้วยรหัสระบุหน้าแปลนทั้งสองก่อนการติดตั้ง

การตรวจสอบในการให้บริการและการเกษียณอายุเกณฑ์

หน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานจะขึ้นอยู่กับช่วงการสำรวจเดียวกันกับหน้าแปลนมาตรฐานภายใต้วงจรการสำรวจต่อเนื่องของเรือ โดยทั่วไปจะมีการตรวจสอบด้วยสายตาทั่วไปทุกปี และการวัดความหนาที่ละเอียดยิ่งขึ้นและการตรวจสอบแบบไม่ทำลายในการสำรวจพิเศษระยะเวลาห้าปี จุดเน้นในการตรวจสอบอยู่ที่รัศมีเนื้อจากศูนย์กลางถึงวงแหวน ซึ่งเป็นตำแหน่งของความเค้นที่คำนวณได้สูงสุด และตำแหน่งที่ทำให้เกิดรอยแตกร้าวจากความล้าที่พบบ่อยที่สุด

การตรวจสอบอนุภาคแม่เหล็กของบริเวณเนื้อปลาจะดำเนินการบนหน้าแปลนที่ไม่ได้มาตรฐานในบริการแบบวน เช่น ท่อระบายของปั๊มขนส่งสินค้า และระบบกำจัดไอน้ำ ซึ่งความดันผันผวนจากศูนย์ไปจนถึงแรงดันการออกแบบมากกว่า 10,000 รอบต่อปี . ข้อบ่งชี้เชิงเส้นใดๆ ที่มีความยาวเกิน 3 มม. บนพื้นผิวของชิ้นเนื้อนั้นถือเป็นเหตุผลสำหรับการปฏิเสธและการเปลี่ยนหน้าแปลน เนื่องจากปัจจัยความเข้มข้นของความเค้นของชิ้นเนื้อมีค่าประมาณ 2.5 ถึง 3.0 หมายความว่ารอยแตกบนพื้นผิวขนาดเล็กจะแพร่กระจายผ่านความหนาของผนังดุมภายในเสี้ยวหนึ่งของรอบการทำงานถัดไป การวัดความหนาที่รอยหยักของใบหน้าที่ยกขึ้นก็จะถูกบันทึกไว้เช่นกัน ความลึกของฟันปลาด้านล่างลดลง 0.4 มม. (1/64 นิ้ว) จำเป็นต้องกลึงหน้าหน้าแปลนใหม่หรือเปลี่ยนหน้าแปลน เนื่องจากฟันปลาช่วยให้มีด้ามจับเชิงกลที่ป้องกันไม่ให้ปะเก็นระเบิดภายใต้แรงกด